
Valeska Grisebach Inhaltsverzeichnis
Valeska Grisebach ist eine deutsche Filmregisseurin. Sie wird der Berliner Schule und dem Neuen Österreichischen Film zugerechnet. Valeska Grisebach (* 4. Januar in Bremen) ist eine deutsche Filmregisseurin. Sie wird der Berliner Schule und dem Neuen Österreichischen Film. Valeska Grisebach studierte Philosophie und Germanistik in Berlin, München und Wien. begann sie das Regiestudium an der Wiener Filmakademie bei. Valeska Grisebach wurde in Bremen geboren und wuchs in Berlin auf. Sie studierte zunächst Philosophie und Literaturwissenschaft in Berlin, München. Die Regisseurin Valeska Grisebach im Gespräch über ihren Film WESTERN (AT/D ). Valeska Grisebach, geb. in Bremen, ist eine deutsche. WESTERN. Nach SEHNSUCHT der neue Film von Valeska Grisebach. Jetzt im Kino. Startseite. Valeska Grisebach arbeitet anders als andere Regisseurinnen und Regisseure. Für Valeska beginnt alles mit einer Idee, einem Thema. In diesem Fall wollte sie.

Interview mit Valeska Grisebach. Welche Idee stand für Sie am Anfang von ‚Sehnsucht'? In meinem ersten Film, Mein Stern, ging es um den Augenblick an. KOSTENLOSE Lieferung bei Ihrer ersten Bestellung mit Versand durch Amazon. Nur noch 14 auf Lager (mehr ist unterwegs). Andere Angebote 8,66 € ( valeska grisebach western. Valeska Grisebach Inhaltsverzeichnis Video
Western (2017): Valeska Grisebach interviewWat drukt Meinhard uit, naar Grisebachs idee? Als je hem voor het eerst ziet, heb je het idee van een sterke man, een leider.
Op hetzelfde moment is hij ook klein, vol met angsten en opportunisme. Ik moest bij dat personage zelf denken aan de hoofdpersoon uit de roman Lord Jim van Joseph Conrad: een lange blonde man die naar zee gaat en droomt van avonturen.
Hij wil een held zijn, maar komt in situaties terecht waarin hij totaal faalt. Dat roept een schuldgevoel op. Dat deelt Meinhard met alle personages in de film en ook met mij.
Ik heb ook mijn momenten van opportunisme. Maar er zijn een paar incidenten en hij moet omgaan met zijn zwakheden en wat anderen over hem denken.
Hij moet omgaan met zijn menselijkheid. Meinhard is hard als een spijker, maar heeft ook veel empathie. Hij is veel intelligenter dan de anderen van zijn groep en zeker dan de leider, Vincent.
Hij is een ex-soldaat zonder wortels of familie, zonder thuis. Hij is een vraagteken, dat was wellicht uw bedoeling?
Hij zoekt iets om bij te horen, al is het maar in zijn fantasie, al is het de vreemdste plek die je je kunt inbeelden.
Misschien voel je je in den vreemde wel meer thuis dan op eigen grond. Een van de aantrekkelijke aspecten van de film is dat hij geen traditionele verhaalboog heeft.
Dat is ook een film met niet-professionele acteurs. Waarom wilde u voor deze film werken met acteurs die geen acteur zijn?
Voor mij gaat film over het lichaam, hoe het licht het lichaam raakt, streelt eventueel. Dat fysieke aspect staat voor mij centraal in cinema.
Voor mij was het glashelder dat we de film alleen konden maken met amateurs, op locatie. Als regisseur kwam ik zelf ook in een positie vergelijkbaar met de Duitse bouwvakkers; in Bulgarije was ik ook een vreemdeling.
Ik moest onderdeel worden van het landschap, de textuur van die wereld als het ware in me opzuigen; leren hoe tabak te kweken, zoals sommige dorpelingen doen.
Dan moet je flexibel zijn en openstaan voor wat zich aandient. Het script dient vooral om aan het filmteam en alle betrokkenen duidelijk te maken wat het verhaal is.
Het geeft de sfeer en de context. Soms weet ik zelf nog niet wat ik zoek, wat de subtekst is. Ik wil het levendig houden.
Er zit een paard in de film, zoals dat hoort bij een western. Het grappige is dat er momenteel meerdere films draaien met ….
En Lean on Pete. Er zijn er nog meer. Voor mij draait het erom dat er in westerns gezichten te zien zijn die geen emoties tonen.
Al zit er achter die gezichten wel veel emotie. De western draait om solitaire helden, altijd alleen; het paard is hun gezelschap.
Op een laconieke manier, er is weinig romantiek. Voor mij was vrijwel vanaf het begin duidelijk dat er in het landschap van de film een paard zou zijn.
Meinhard kan niet echt paardrijden, maar zijn contact met het landschap is een paard. Het lijkt een loslopend paard, een vrij paard, maar het paard heeft een eigenaar.
Het ligt ook voor de hand dat het conflict draait rond het paard. We hebben tijdens de casting ook naar paarden gezocht en dit paard zei: neem mij, neem mij.
Het is geen filmpaard, maar komt daar uit de buurt. De dialogen geven verschillende observaties over dorpen. Iemand merkt op dat dorpen tijdmachines zijn.
Ook wordt gezegd dat in een dorp alles mogelijk is. Agressie is ook een manier om contact tot stand te brengen. Vincent, de koppelbaas, heeft een andere manier van contact leggen dan Meinhard.
Het dorp werkt voor de Duitsers als een tijdmachine, omdat alles zo ouderwets is. Maar ook omdat Duitsers uit voormalig Oost-Duitsland, die net als de mensen in Bulgarije het communisme aan den lijve hebben ondervonden, iets herkennen in het dorpje.
Dat is dus ook ambivalent. Het is niet minder rijk dan een stad. Het is allemaal daar. De elf jaren die zitten tussen Sehnsucht en Western zijn niet alleen gevuld met het zoeken naar filmgeld.
Ze werd moeder van een dochter, doceerde film in Berlijn en werkte aan projecten van andere filmmakers. En ze heeft heel lang over Western lopen nadenken, over het verhaal en de structuur.
Dat was bitter, want alles stond klaar om te beginnen. Zes weken voor de eerste draaidag moesten we naar het dorp in Bulgarije gaan om te vertellen dat het niet doorging, maar volgend jaar zou worden.
Daarna was het lastig om het momentum vast te houden. Er waren lokale mensen, non-professionals, speciaal voor de opnamen naar het dorpje gekomen en die moesten we teleurstellen.
Maar ze verzekerden ons dat ze er volgend jaar weer zouden zijn. Achteraf was het niet onhandig om nog een jaar extra voor de voorbereiding te hebben, maar op het moment zelf was het tamelijk bitter.
Het is niet eenvoudig om een film gefinancierd te krijgen. Denkt u dat het voor vrouwelijke regisseurs nog lastiger is?
It took a while until I realized that this is maybe the perfect setting, that the new location should be Eastern Europe for these German construction workers in another country.
I was traveling to Romania and Bulgaria—then at some point, I decided it should be Bulgaria. I just knew I was interested in these border regions because you have such a mixture of people and so much movement.
First I traveled to the Serbian border, then to the Greek border, and fell immediately in love with the area. I think it was always connected with these personal moments—you meet somebody, you start to talk, maybe you try a scene.
I was always traveling with a little camera. But now, because of the crisis in Greece, a lot of Greek farms are trying to put part of the farm in Bulgaria.
So at the moment this area is a little wealthier than other border areas, for example, compared to the border to Serbia. How did the villagers react to your shooting there?
I think in Bulgaria there are a lot of visitors who come only once. They say, okay, we will do this or that project, and then they disappear. But we created a really strong partnership, with a lot of support.
When you start shooting, and the team gets bigger, you really have to think how to deal with the people in the village, and how not to disturb them?
To us, it was a very nice situation. What about working with the actors, and particularly with the lead, Meinhard Neumann? They came from Germany.
I started to interview men about their personal situations. That was when I thought, okay, which men look like men from Westerns?
I found Meinhard Neumann years ago when I started to think about the project. I saw him in a horse market near Berlin.
So a little bit [of an] ambivalent character. Can you speak a bit about the historical and sociopolitical dimensions of the film?
In Europe we have these E. So when you look at highways and bridges built in Romania, or construction sites in Bulgaria, you see all these big Austrian or German or Italian firms.
Germany at the moment has such high status. For me it was interesting to deal with this.